"„Lacedemończycy i ich sprzymierzeńcy mają Ateńczykom wydać Panakton, Ateńczycy zaś mają wydać Lacedemończykom Koryfazjon... oraz wszystkich Lacedemończyków, którzy znajdują się w niewoli w Atenach i na całym terytorium będącym pod władzą ateńską... i wszystkich sprzymierzeńców lacedemońskich... Lacedemończycy i ich sprzymierzeńcy mają również ze swej strony wydać wszystkich Ateńczyków i ich sprzymierzeńców..." 1 W osobnym punkcie zastrzeżone zostały prawa świątyni delfickiej. Traktat zawierano na 50 lat. Obie strony miały przestrzegać go „bez podstępu i uszczerbku... na lądzie i na morzu" i składały przysięgę: „Dotrzymam tego układu i traktatu, tak jak to nakazuje sprawiedliwość i uczciwość". Ustalono, że przysięga będzie ponawiana co roku i w każdym mieście z osobna. W traktacie znajdowała się klauzula, która pozwalała na wnoszenie do tekstu w razie potrzeby koniecznych zmian. Układ nabierał mocy prawnej na sześć dni przed końcem miesiąca ela-febolion. Dalej następowały podpisy osób, które zawarły układ."
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972