"Wymiana poselstw odbywała się również po wypowiedzeniu wojny. Różnica polegała jedynie na tym, że strony wojujące prowadziły rokowania bez oficjalnych posłów, w drodze półurzędowej. W r. 421 między przeciwnikami, niesłychanie osłabionymi przez wojnę, zaczęły sie/lro-kowania, zakończone w tym samym roku tak zwanym pokojem Nikiasa. Tekst tego układu pokojowego stanowi ciekawy dokument dyplomatyczny antycznej Grecji. W przekazie Tukidydesa treść głównej części układu była następująca: „Ateńczycy i Lacedemończycy2 oraz sprzymierzeńcy obu stron zawarli traktat pokojowy, zaprzysiężony przez wszystkie poszczególne państwa... Ani Lacedemończykom i ich sprzymierzeńcom, ani Ateńczykom i ich sprzymierzeńcom nie wolno podstępnie ani w żaden inny sposób chwytać za broń ze szkodą strony przeciwnej" 3. Dalej była mowa o prawach miast, które Lecedemończycy zwracali Ateńczykom. Ogłaszano je za niezależne. „Same zaś miasta płacąc daninę ustanowioną za Arystydesa mają się rządzić według własnych praw Od chwili zawarcia pokoju Ateńczykom i sprzymierzeńcom nie wolno w nieprzyjaznych zamiarach występować zbrojnie przeciw miastom, które będą płaciły daninę" Kolejnym z istotnych .punktów pokoju Nikiasa była sprawa zwrotu zagarniętych terytoriów. Ateńczycy zobowiązali się zwrócić Spartanom ziemie zajęte na Peloponezie, Spartanie zaś ¦— w Tracji. Traktat pokojowy przewidywał również wymianę jeńców wojennych, w czym zainteresowani byli przede wszystkim Spartanie, którzy w bitwie na wyspie Sfakterii utracili wyborowy hufiec."
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972